เรื่องการเกิดเป็นมนุษย์นี้ยาก การเกิดเป็นมนุษย์นี้ ยากแสนยากลำบากเหลือเกิน กว่าจะเกิดได้ เพราะภพชาติอื่นๆ มันมีมาก สัตว์เขาเกิด เขาตายเหมือนกันกับเรา แต่เขาไม่ประเสริฐู ก็เพราะเขาไม่ได้คิดในทางดีของเขา เพราะการเกิดเป็นมนุษย์ มันเกิดยากลำบากแสนเข็ญ กว่าจะเกิดได้ เมื่อเกิดมาแล้วก็อย่าให้ชีวิตของตัว มันหมดไปเปล่า รีบกระทำบำเพ็ญคุณงามความดีเอาไว้ ส่วนใดที่ควรจะทำรีบกระทำเอา ถ้าเราทุกคน ชำระสะสางจิตใจของตน สังวรระวัง ไม่ให้ชั่วต่างๆ เข้ามาครอบงำจิตใจ จิตใจสว่างไสว จิตใจเย็นสงบ ผู้นั้นอยู่ในโลกอันนี้ ก็มีความสุข ความสบาย ตามอัตภาพของเขา เมื่อจากโลกนี้ ไปสู่โลกหน้า เมื่อกิเลสตัณหา ยังไม่หมด เขาเหล่านั้น ก็จะไม่ได้เสียใจ สมหวังในการไปของเขา ส่วนคนที่ชำระสะสาง กิเลสตัณหา หลดล่วง ออกไปจากใจ มีความบริสุทธิ์ผุดผ่อง อยู่ทุกกาล ทุกสมัย พร้อมที่จะไปจะอยู่ ถ้าพูดถึงจะไปใจของท่าน บริสุทธ์ประเสริฐอย่างนั้น ท่านไม่มีอะไร ที่จะเสียจิต เสียใจ ไม่มีอะไร ที่จะตำหนิติตนว่า เกิดมาเป็นคน ไม่ได้สะสมอะไร ท่านจนถึงที่สุด จนจิตเป็นวิมุตติแล้ว ท่านสะดวกสบายในการตาย การอยู่ของท่าน ฉะนั้น พวกเราท่าน ทุกคนมีสิทธิ ที่จะประพฤติ ปฎิบัติได้ รีบเร่งขวนขวาย กระทำบำเพ็ญ ให้เห็น ให้รู้ ให้เย็น ให้สงบ อย่าไปอ้างกาล อ้างเวลา คัดมาจาก หนังสือรวมคำสอนจากพระป่า













